بخوانــــــــــــ ما را منم پروردگارتــــــــــــ خالقتـــــــــــ از ذره ایـــــــــــــ ناچیز صدایم کنــــــــــــ مرا، آموزگار قادر خود را قلمــــــــــــــ را، علمــــــــــــــــ را، من هدیه اتــــ کردم بخوان مــــــــــــا را منمـــــــــــــ معشوقــــــــــــ زیبایت منم نزدیکـــــــــــــ تر ...

سکوت و خلوت بغض شبانه چه دلگیر است بی تو حجم خانه تو رفتی و دلی دارم که هر دم برای گـــریــــه می گیرد بهانه

در این نوروز باستانی خیال آمدنت را به آغوش خسته می کشم . . .

تنها که باشی............

آنکـــــس کــــــه می گفت دوستـــم دارد عـــاشقی نبــود کـــه به شــوق من آمده باشد رهگذری بود که روی برگهای خشک پاییزی راه می رفت صدای خش خش برگها همان آوازی بود که من گمان می کردم می گـــویــد :...................... دوستت دارم .............................