ستایش باران

با نگاهی که خالی ازعشق است، از نجابت فرار می کردیبا همان موی لخت خرمایی کافه را بی قرار می کردیلحظه از انتظار سر می رفت، صندلی ها مچاله می ماندندطعنه هایت عمیق تر می شد، قهوه را زهر مار می کردیطاق ک...

روزی ما دوباره کبوتر هایمان را پیدا خواهیم کردو مهربانی دست زیبایی را خواهد گرفت.روزی که کمترین سرودبوسه استو هر انسان...

بخوانــــــــــــ ما را منم پروردگارتــــــــــــ خالقتـــــــــــ از ذره ایـــــــــــــ ناچیز صدایم کنــــــــــــ مرا، آموزگار قادر خود را قلمــــــــــــــ را، علمــــــــــــــــ را، من هدیه اتــــ کردم بخوان مــــــــــــا را منمـــــــــــــ معشوقــــــــــــ زیبایت منم نزدیکـــــــــــــ تر از تو بهـــــــــــــــ تو اینک صدایم کنـــــــــ رها کنــــــ غیر مارا، سویــــــ ما بازا منم پروردگـــــــــــــــار پاکـــــــــــــ بی همتا منم زیبـــــــــــــــا، که زیبا بنده امــــــــــ را دوستـــــــــ می دارم تو بگش...