حرف ها پر از دردند...........

امشب دلم با نبودت کنار نیامد

بهانه ی تو را دارد

خودت که نمیخوانی و قصد آمدنی هم که نداری

لااقل بگذار من بیایم به خواب راحت و آرامی که بعد از رفتنت داری...

بیایم که فقط تو را ببینم تا این دل کمی آرام بگیرد...

اگر آمدم، اندکی خنده نثار این دل بیچاره ی بیمارم کن

بخند تا که خندان شود این دل بی جان

جانانم بخند تا بمانم تا ابد در خواب خندانت

بمانم تا دیگر صبحی نبینم

بمانم همانجا محو تماشای جانان و جانم

بمانم که در این دنیا بی تو زنده ماندن دیگر محال است...