دلنوشته .......

میدونی چی این ادما جالبه؟؟؟

همه ی ما با خاطراتموم زندگی می کنیم

تلخی و شیرینی زندگی یاد می کنیم 

ولی هیچ وقت تعهداتی که به هم داشتیم و یادمون نمیاد!!!!!

قولهایی که به هم دادیم و همدیگر و امیدوار کردیم فراموش می کنیم!!!!!

اون عهد و پیمانی که با هم بستیم و قول دادیم در هر زمانی کنار هم باشیم و یادمون میره....

مشکل همه ی ما اینه که یاد نگرفتیم اگه نمیتونیم کنار کسی باشیم قول الکی ندیم

یاد نگرفتیم حرفمون بزنیم و برای خودمون پیش داوری و قضاوت نکنیم

یاد نگرفتیم سوال کنیم و مشکل و حل کنیم

ما فقط ترک کردن بلدیم و محکوم کردن طرف مقابلمونو

بدون اینکه شرایط فرد مقابل در نظر بگیریم 

میریم و اونو با کلی سوال بی پاسخ و درد و رنجی که بهش میدیم تنها میزاریم

و مدام از خاطرات گذشته میگیم

غافل از اینکه روی تعهداتی که گذاشته بودید حساب کرده و ما در نیمه راه تنهاش گذاشتیم

در سکوت منتظر میمونه، منتظر روزی که چراهای ذهنش پاسخ داده بشه...

و این سکوت و انتظار روز به روز اونو از دنیا و زندگی دور می کنه

انچنان دور که دیگه خودشم فراموش می کنه چه برسه به زندگی کردن!!!!!!!!!!!!!!!