
تمام دلیل خوشبختی و انگیزه ادامه زندگیم شده بود
رویای حال و آینده ای که با هر قدم برایم ساخت و پا به پایش رفتم ...
نخواست که دلیل این خوشبختی بماند...
شاید جای دیگر دلیل بهتری میتوانست پیدا کند...
رفت ....................................
و من ماندم میانه راهی که نه توان برگشت داشتم و نه پای رفتن ...
روزگار است دیگر چه میشود کرد ؟؟؟؟؟!!!!
برچسب:
نویسنده: کوروش مرادی